هیچ کس با من نیست

هیچ کس با من نیست

مانــده ام تا به چه اندیشه کنم

مانده ام در قفـس تنهایــی

در قفس ، مــی خوانم

چه غریبانه شبــی است

شب تنــهــایی من

.

.

شعر های من

نگاه های تو

هر دو کوتاه تر شده اند

احمق که نیستم ، وقت رفتن است . . .

.

.

روزهایم عجیب دلگیرند

مثل آن جمعه ای که تب دارد

با دل من کمی مدارا کن

به خدا قلب هم عصب دارد !

.

.

“خالی” می شود دلم

وقتی می دانم “پـر” می شود خالی دستهایم با دستــانش !

.

…

کتاب مقدس آدم برفی ها یک آیه دارد : “دلگـــرم نشو !”

.

.

بر دوشم سنگینــی می کند !

ثانیه ثانـیه فرامــــــوش شدنم

.

.

دلم بهـــــــــــار می خواهد ، عاشقم شو !

.

.

تـو نیستی و غمت مثل مرگ در خانه ست

تـو باز رفتی و باریدنم چه جـانـانه ست

تمام قلب و وجودم به بودنت محـتاج

بیـا و شمع شو برای دلی که پــروانه ست

.

.

فرامـــوشی رودخانه ایست که سنگریزه ها را آسان میبرد اما صخره ها را هرگز

.

.

زردترین اتفاق جهــان پائیز نیست

نبودن توست ، اتفاقی که لحظه به لحظه می افتد

.

.

بهـــار فرا رسید !

اما هیچکس نفهمید که تمام سال من بی “تو” خزان است

.

.

قلبـم لج کرده است !

می گوید یا با او ، یا من می ایستم تو تنها برو

.

.

عکس تو

برعکس تو

دایم در آغوش من است

.

.

نشسته ام

در کافه ای

بی تو

بی چای

و بی لبخند !

تنها به امید یک میز دو نفره

تا بیایی

.

.

من یادها را تنگ در آغوش می گیرم

تنها به این دلبستگی ها می رسد زورم

.

.

یک روز از من پرسیدی من را بیشتر دوست داری یا دنیا را ؟

قهر کردی و رفتی و نذاشتی که بگم دنیای من تویی

.

.

غــم هایی هست که چشمانت را خیس نمی کنند

دلت را به آتش می کشند ، بی صـــدا سوختن دردناک است