مولایی را میشناسم که غربتش به اندازه غربت همه بشریت جانسو

مولایی را میشناسم که غربتش به اندازه غربت همه بشریت جانسوز است.
آقایی که غم و غصه اش ازسالها قبل آغاز شده.
از یک گودال خونین،
یا شاید قبل تر،
از یک تشت خونین
شاید قبل تر،
از یک محراب خونین.
شاید از آن کوچه تنگ،
یک چادرخاکی.....
مولایم هر روز که میگذرد دل تنگ تر میشود.
پس در شب قدر خودمان را فراموش و
برایش دعا کنیم
دعا کنیم در تقدیرش این شبها ملائک بنویسند "ظهور"
الهم عجل لولیک الفرج
آمین