کوه درد

کوه دردم با یه لبخندت مداوا می شوم
سرد سردم با وجودت پر زگرما می شوم

رو به مرگم چون گلی پژمرده ام
با نگاهت غنچه کرده و شکوفا می شوم

برگ زردم چون فتادم از درخت
برمیگردم نزد تو عاشق و شیدا می شوم

من یه مردم کوه دردم با دل زخمی خود
میشکنم این کوه درد روزی هویدا می شوم

بهروز نائیج
دیدگاه ها (۱۸)

💖 💚 💛 گوهر از بطن دریا تا هویدا می شود امشب جمال ایزد منان ت...

آن غنچه که پژمرد شکوفا شدنی نیستآن سینه که بشکست مداوا شدنی ...

و همه شو دو خيالت می زنم دمروز که موه نی ديارت نه می کشم غمي...

مرد تنها

فریده عینی شاعر نورآبادی

یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبودتوی این شهرقشنگ یه ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط