❖

❖
دلم حسینیه ی اعظم عزای حسین است
هر آنچه اشک ببارم فقط برای حسین است

همین حسین حسینی که برده تاب دو عالم
صدای من نه صدای تو نه صدای حسین است

حسین اسم شفا بخش قلب ماست یقینا
جهان به ناله ی زینب پر از نوای حسین است

هزار جلوه اگر روضه ها کند ز گل ما
ز اشک فاطمه و شور نینوای حسین است

و قال صادق : القلب مومن حرم الله
خوشم که حاجی این کعبه ام که جای حسین است

اسیر ماتم او بودن است کار دل من
شفیع روز قیامت شدن به پای حسین است

به سرزمین قیامت به هیچ امید ندارم
به این خوشم که سرم زیر ظل پای حسین است

اگر نماز من روسیاه نور گرفته
به یمن تربت اعلای کربلای حسین است

از آن زمان که سرم نذر بچه های حسن شد
تمام زندگی ام نذر بچه های حسین است

رضا رسول زاده
________________________