‌ برنج وحشی

‌ برنج وحشی

برنج وحشی از خانواده ی برنج نیست. به رنگ و شکل مغزی مداد نوکی (اتود) بوده و سخت تر از برنج است،بنابراین پخت طولانی تری دارد. سرخ پوستان آمریکایی آن را با برنج معمولی مخلوط کره و میپزند.
این گیاه در آب دریاچه ها و تالاب ها و نهر های روان و کم عمق میروید و فقط قسمت سر گیاه بیرون از آب قرار دارد.
دانه ی این برنج،میزان پروتیین بالا و چربی کمی داردو دارای مقدار زیادی فیبر و آمینو اسید ها می باشد و منبع خوبی برای تامین مواد معدنی و ویتامین های گروه "ب" است.
برنج وحشی،مانند برنج معمولی فاقد گلوتن است و میتواند منبع خوبی برای تهیه ی نان و شیرینی برای افراد مبتلا به "سلیاک" ( بیماری عدم تحمل گلوتن یا اختلال خودایمنی روده باریک) می باشد.
یک پیمانه از برنج وحشی پخته شده،میتواند 5% یا بیشتر از مقدار نیاز روزانه به آهن و پتاسیم بدن و 10% یا بیشتر از مقدار نیاز روزانه به ویتامین "ب3" و ویتامین "ب6" بدن را تامین کند.