رفتیم به تماشای تولد یک نوستالژی جدید!!

رفتیم به تماشای تولد یک نوستالژی جدید!!

■ راستش پست هایی که این روزها با موضوع #جشنواره_فیلم_فجر درصفحات خیلی ها میدیدم،یکجورهایی بوی تنهاخوری میدادند و برای امثال من که دست مان به بلیط ها نمیرسد،بیشتر ازاینکه جنبه اطلاع رسانی داشته باشند،جنبه حرص خوردن و حسادت داشتند و...

■ اما جنس مطلبی که میخواهم بنویسم بااین پست ها فرق دارد،نمیخواهم فقط بنویسم امشب #بادیگارد را دیدم و عالی بود و حتما آنرا ببینید،نمیخواهم فقط بنویسم اگر دوست دارید ترجمه #ژنرال_قاسم_سلیمانی رابه زبان هنرهفتمی ببینید یا اگر دل تان لک زده برای یک جشنواره دیالوگ های مغزدار و تودل برو حتما و حتما این فیلم را شکار کنید،نمیخواهم فقط بگویم #حاتمی_کیا بااین فیلمش سینمای ایران را یک دوپینگ اساسی کرد و روی سردوشش را ستاره باران کرد و ..

■ نه..حرفم اینست که مدتها بود دلم میسوخت برای نسل چهارم یهای مملکتم که برخلاف ما نسل سوم یها،یک آژانس شیشه ای مال خودشان نداشتند که حاج کاظم داشته باشد،فاطمه نشان بدهد،رمزگشایی کند از خط کشی های زمانه و خلاصه بشود یک نوستالژی ویژوال برای یک نسل تازه به میدان آمده!

اما امشب،بعد از تاریک شدن سالن سینما، فهمیدم پلاک سینمایی این نسل هم در کارگاه حاتمی کیا تراش خورده و او باز هم موفق شده محافظ بسازد برای نوسانات پرتلاطم جوانها و دل شان را گرم کند به سوراخ نبودن کشتی نظام،

■ حالا نسل چهارمی ها هم میتوانند بگویند یک فیلم اختصاصی شاخ برای خودشان دارند،یک قهرمان با عطروطعم ابرمرد این روزهای جبههمقاومت (راستی چ قدر گریم #قاسم_سلیمانی روی صورت #پرویز_پرستویی نشسته بود و دل آدم را قنج میبرد) .

■ حالا نسل چهارمی ها یک نوستالژی دارند که همه چیزش از قبلی ها داغ تر و جسورانه ترست، از حاج حیدر و راضیه که اکسیژن فیلم بودند بگیر تا #کهف_الشهدا و اتاق پرقاب عکس آقای فرمانده از دوران #رجایی و #خامنه_ای و سیاسی های دهه نود ، از بادیگارد مزدور و نابغه های بی اعتقاد و نشت عقیده تا پیچ و مهره قدرت و...

#صادق_مهدی_غفرانی