آسمان ، آبی تر

آسمان ، آبی تر
آب ، آبی تر
من در ایوانم ، رعنا سر حوض .


رخت میشوید رعنا
برگ می ریزد .
مادرم صبحی می گفت : موسم دلگیری است .
من به او گفتم : زندگانی سیبی است ، گاز باید زد با پوست .


زن همسایه در پنجره اش ، تور می بافد ، می خواند .
من " ودا " می خوانم ، گاهی نیز
طرح می ریزم سنگی ، مرغی ، ابری .


آفتابی یکدست .
سارها آمده اند .
تازه لادن ها پیدا شده اند .
من اناری را ، می کنم دانه ، به دل می گویم :
خوب بود این مردم ، دانه های دلشان پیدا بود .
می پرد در چشمم آب انار : اشک میریزم .
مادرم می خندد .
رعنا هم .

سهراب سپهری