بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
دعای عهد را مکرر بخوانیم و در راستای اجابت آن، مجاهدت تلاش دشمن‌ستیز بنماییم.
اَلسّلامُ عَلَیْکَ یا صاحِبَ الزَّمانِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَلیفَةَ الرَّحْمانِ وَاجْعَلْهُ اللّٰهُمَّ مَفْزَعاً لِمَظْلُومِ عِبادِكَ، وَناصِراً لِمَنْ لَايَجِدُ لَهُ ناصِراً غَيْرَكَ، وَمُجَدِّداً لِمَا عُطِّلَ مِنْ أَحْكامِ كِتابِكَ، وَمُشَيِّداً لِمَا وَرَدَ مِنْ أَعْلامِ دِينِكَ وَسُنَنِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وآلِهِ، وَاجْعَلْهُ اللّٰهُمَّ مِمَّنْ حَصَّنْتَهُ مِنْ بَأْسِ الْمُعْتَدِينَ-بارإلها! اورا قرار ده پناهگاهی برای ستمدیدگان از بندگانت و یاور برای کسی که یاری برای خود جز تو نمی‌یابد و تجدید کننده آنچه از احکام کتابت تعطیل شده و محکم‌ کننده آنچه از نشانه‌های دینت وروش‌های سنّت پیامبرت صلوات خدا بر او و خاندانش- رسیده است؛ و او را قرار ده،خدایا، از آنان‌ که از حمله متجاوزان،نگاهش داری.(فرازی از دعای عهد)
حضرت امام رضا علیه السلام: مَنْ سَأَلَ اللّهَ التَّوفيقَ وَ لَمْ يَجْتَهِدْ، فَقـَدِاسْتـَهْزَءَ بِنَفْسِهِ - هركس از خداوند، توفيق بطلبد ولى مجاهدت نكند، او خودش را مسخره كرده است.(مسند الامام الرضا عليه السلام، ج 1، ص 283)
توفیقی بس بزرگ است که برای امام زمان علیه السلام و ظهور و قیام و موفقیت ایشان دعا می‌نماییم؛ این توفیق، نصیب هر کسی نمی‌شود! اما آیا در راستای اجابت دعایمان، خود نیز تلاش و مجاهدتی داریم، یا به همین خواندن چند سطر دعا، بسنده نموده‌ایم و در راستای اجابت، گامی برنمی داریم؟!