تو لبانت شکر سرخ و تنت نی شکر است
تو لبانت شکر سرخ و تنت نی شکر است
شور شیرینی و نام دگرت می – شکر است!
نوش جان است مرا ، نیش زبانی که تو راست
حرف تلخ از دهن تنگ قلم نی ، شکر است!
بی تو ای ماه عسل ! قهوه ی تلخی ست شبم
آفتابی شوی ای کاش! شبم کی شکر است؟!
من نهالی شدم و ریشه دواندم در تو
آنچه جاریست در این برگ و رگ و پی ، شکر است!
در ضمیر منی و خسته ام از هر چه ضمیر !
کاش میشد ننویسم پس از این: " وی ، شکر است."
"وی" تویی، طعم بدیعی که نمی دانندت
تو لبانت شکر سرخ و تنت نی شکر است!
شور شیرینی و نام دگرت می – شکر است!
نوش جان است مرا ، نیش زبانی که تو راست
حرف تلخ از دهن تنگ قلم نی ، شکر است!
بی تو ای ماه عسل ! قهوه ی تلخی ست شبم
آفتابی شوی ای کاش! شبم کی شکر است؟!
من نهالی شدم و ریشه دواندم در تو
آنچه جاریست در این برگ و رگ و پی ، شکر است!
در ضمیر منی و خسته ام از هر چه ضمیر !
کاش میشد ننویسم پس از این: " وی ، شکر است."
"وی" تویی، طعم بدیعی که نمی دانندت
تو لبانت شکر سرخ و تنت نی شکر است!
- ۶.۳k
- ۱۵ آذر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
