مولانا در مثنوی میگوید:

مولانا در مثنوی میگوید:

ای بزرگواران و ای اصحاب کرامت، بدانید که جهان به مانند درختی است و انسان ها چون میوه های آن درخت است.
میوه‌ها هر چه خام‌ ترو نارَس‌تر باشند؛ شاخه‌ها را سخت تر و محکم تر می‌گیرند
و هر چه شیرین‌ تر و به تعبیر مولانا لب گزان تر باشند، شاخه ها را سست تر می گیرند و در نتیجه به خانه‌ی ما یا کاخ بزرگان راه می‌یابند.
انسان‌ها نیز هر چه آگاه تر و جهان دیده تر می‌شوند از تعصبات و تنگ نظری‌ ها رها تر می شوند


این جهان همچون درختست ای کرام
ما بَرو چون میوه‌های نیم‌ خام

سخت گیرد خامها مر شاخ را
زانک در خامی نشاید کاخ را

چون بپخت و گشت شیرین لب‌ گزان
سست گیرد شاخها را بعد از آن

چون از آن اقبال شیرین شد دهان
سرد شد بر آدمی ملک جهان

سخت‌گیری و تعصب خامی است
تا جنینی کار خون‌آشامی است