My NASTARAN
دیروز ، دیدمت ! دوباره همون حس لعنتی اومد سراغم . همون حسی که سال پیش می دیدمت ، فکر می کردم اگه یه چند ماهی نبینمت ، فراموشت می کنم ، ولی مثل اینکه باز اشتباه کردم .
می خوام شروع کنم داستانمو از اول بگم ، از اول اول. یه دفعه دیدی خریت کردم و داستانمو واست اس زدم .
مثل داستانای بچه گیم شروع می کنم :
یکی بود یکی نبود ، غیر از خدا هیچ کس نبود .
اوایل کلاس هفتم بود ، تازه کم کم داشتم نوجوون می شدم . تازه می فهمیدم زندگی یعنی چی ! فشار زیادی روم بود به طوری که اگه این فشار روی یه فولاد بود ، از وسط می شکست . ولی من نشکست . تا جنون رفتم ولی نشکستم . تویه یه خوانواده سنتی زندگی می کردم و این یعنی من به عنوان دختر هیچچچچ گوهی نمی تونستم‌بخورم ، هیچ گوهی ! مامانم ادم خیللییی سخت گیری بود و این یعنی من همیشه باید ۲۰ میشدم و اگه این اتفاق نمی افتاد من ترد می شدم .
داشتم می گفتم : تازه وارد کلاس هفتم شده بودم ، تنها واژه ای که واسه توصیف اون سال کذایی می تونم داشتم باشم ، کلمه ی گوه هست . مامانم روی درس خیللیی سخت گیری می کرد و این از طرفی باعث حال بد من و استراسای شدیدم شده بود و از طرفی دیگه فشار دوستای صمیمیو هم کلاسیام . هم کلاسیام بخاطر درس خوندنام تردم کرده بودن و همیشه باهاشون دعوا داشتم . اما دوستای به ظاهر صمیمیم ! یه اکیپ سه نفره بودیم ، و خیلی چیزایی سمیی تو اکیپمون بود ، از حسادت و دروغ و ریا گرفته و.... از دشمن بد تر باهام تا می کردیم ، می دونید دیگه ، تو اکیپای سه نفر همیشه یه نفر ایگنور میشه ، و اون یه نفر همیشه من بودم . نرگس و ثنا باهم تو ی یه نیمکت می شست و من با یه دختر دیگه به اسم تبسم توی نیمکت جلویی اونا ! شاید این کلمات الان دردی نداشته باشن ، ولی من با به یاد اوردن همه ی اینا دوباره گریه می کنم :)
مهر ماه با گریه های فراوان گذشت . ابان ماه ، وای از ابان وایی ! پریود های پی در پی به خاطر استرس ، معده درد های عصبی ، سر درد ، فشار دوستام ، فشار خوانواده هنه ی اینا جمع شد تو ۴ ابان ! نشسته بودم سر جام و با چند تا از بچه ها داشتم پریود و فوش می دادم ، یه دفعه یکی از همکلاسیام که اسمش تارا بود با چند تا از بچه های کلاسای دیگه ، بدو بدو کنان اومدن کلاس ما ، از قرار معلوم اینا داشتن دنبال بازی می کردن ، یکی از همین دخترا کع همراه تارا بود دستشو گذاشت رو شونه ی من و هلم داد به سمت عقب ، دختره قشنگی بود ، چشمای مشکی داشت و موهای پسرونه ی مشکیش که بخاطر افتادن مقنعه خودنمایی می کردن . بعد ها فهمیدم اسم اون دختره نسترنه.....
می خوام شروع کنم داستانمو از اول بگم ، از اول اول. یه دفعه دیدی خریت کردم و داستانمو واست اس زدم .
مثل داستانای بچه گیم شروع می کنم :
یکی بود یکی نبود ، غیر از خدا هیچ کس نبود .
اوایل کلاس هفتم بود ، تازه کم کم داشتم نوجوون می شدم . تازه می فهمیدم زندگی یعنی چی ! فشار زیادی روم بود به طوری که اگه این فشار روی یه فولاد بود ، از وسط می شکست . ولی من نشکست . تا جنون رفتم ولی نشکستم . تویه یه خوانواده سنتی زندگی می کردم و این یعنی من به عنوان دختر هیچچچچ گوهی نمی تونستم‌بخورم ، هیچ گوهی ! مامانم ادم خیللییی سخت گیری بود و این یعنی من همیشه باید ۲۰ میشدم و اگه این اتفاق نمی افتاد من ترد می شدم .
داشتم می گفتم : تازه وارد کلاس هفتم شده بودم ، تنها واژه ای که واسه توصیف اون سال کذایی می تونم داشتم باشم ، کلمه ی گوه هست . مامانم روی درس خیللیی سخت گیری می کرد و این از طرفی باعث حال بد من و استراسای شدیدم شده بود و از طرفی دیگه فشار دوستای صمیمیو هم کلاسیام . هم کلاسیام بخاطر درس خوندنام تردم کرده بودن و همیشه باهاشون دعوا داشتم . اما دوستای به ظاهر صمیمیم ! یه اکیپ سه نفره بودیم ، و خیلی چیزایی سمیی تو اکیپمون بود ، از حسادت و دروغ و ریا گرفته و.... از دشمن بد تر باهام تا می کردیم ، می دونید دیگه ، تو اکیپای سه نفر همیشه یه نفر ایگنور میشه ، و اون یه نفر همیشه من بودم . نرگس و ثنا باهم تو ی یه نیمکت می شست و من با یه دختر دیگه به اسم تبسم توی نیمکت جلویی اونا ! شاید این کلمات الان دردی نداشته باشن ، ولی من با به یاد اوردن همه ی اینا دوباره گریه می کنم :)
مهر ماه با گریه های فراوان گذشت . ابان ماه ، وای از ابان وایی ! پریود های پی در پی به خاطر استرس ، معده درد های عصبی ، سر درد ، فشار دوستام ، فشار خوانواده هنه ی اینا جمع شد تو ۴ ابان ! نشسته بودم سر جام و با چند تا از بچه ها داشتم پریود و فوش می دادم ، یه دفعه یکی از همکلاسیام که اسمش تارا بود با چند تا از بچه های کلاسای دیگه ، بدو بدو کنان اومدن کلاس ما ، از قرار معلوم اینا داشتن دنبال بازی می کردن ، یکی از همین دخترا کع همراه تارا بود دستشو گذاشت رو شونه ی من و هلم داد به سمت عقب ، دختره قشنگی بود ، چشمای مشکی داشت و موهای پسرونه ی مشکیش که بخاطر افتادن مقنعه خودنمایی می کردن . بعد ها فهمیدم اسم اون دختره نسترنه.....
- ۷۲۰
- ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
