تو که اندازه ی دنیای خودم تنهایی

تو که اندازه ی دنیای خودم تنهایی
بخدا مثل غــزل روی لبم می آیی

شب من بی تو پر از حادثه و کشمکش است
روزهایم شده رویایی و سر بالایی

سخن از درد نگو من خود دردم بخدا
سالها پشت دلم حادثه می پیمایی

هرکسی در دل من جای خودش را دارد
بحث تقدیر همین است که می فرمائی،،،