بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
و البته ما این را می‌دانیم که اینگونه سخنان، از روی غفلت، نادانی یا سهو نیست، بلکه برخی اهداف دیگری به جز مسئولیت خود را دنبال می‌کنند و می‌دانند که تحقق آنها، مستلزم تغییر شناخت‌ها و باور های مردم مسلمان می‌باشد.
لذا ناچارند با استفاده از جایگاه مسئولیت، نظریه‌پردازی کنند و چون خودشان تئوریسین نیستند، به گفتار امثال دکتر سروش یا آقای شبستری و ... تأسی می‌کنند!
نکات: این که کسی مقابل پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله بایستد و بپرسد البته با معرفت و ادب، آیا سخن شماست یا وحی است؟! سؤال است نه انتقاد.
این که کسی به ایشان بگوید: حال که وحی نیست، من قبول ندارم نیز اظهار مواضعی مبتنی بر جهل، تکبر و کفر است، نه انتقاد.
منافقین با این لحن سخن می‌گفتند و مدعیانه اظهار می‌کردند پس ما قبول نداریم. ممکن است مؤمنان نیز همین سؤال را با ادب بپرسند تا وحی و غیر وحی را بشناسند، اما می‌دانند که حتی اگر وحی نباشد، سخنی و منطقی مبتنی بر وحی است، حکیمانه است و البته باید اطاعت گردد.
این که چکاری را می‌شود کرد، با این که انجام آن عقلانی و صحیح است یا خیر؟ خیلی فرق دارد. با معصوم علیه السلام، حتی می‌شود دشمنی کرد و حتی می‌شود او را ترور کرد و کُشت، اما آیا صرف این که می‌شود کاری را انجام داد، دلیل درست و موجه بودن آن کار است؟!
حکایت:می‌گویند: یک شخص جاهل، بی‌ادب و فاسدی، با مجتهدی مواجه شد و با همان لحن بی‌ادبانه که امروزه ترویج می‌شود گفت: آقا من سؤال دارم.مجتهد نگاهی به او کردگفت:بپرس. او با همان گستاخی پرسید: آیا می‌شود من فلان غلط را بکنم؟ مجتهد از ذکر آن غلط کبیره آشفته شد و چون بالاخره سؤال - استفتاء بود و باید پاسخ می‌داد، گفت: خیر آقا، حرام است، گناه کبیره است، نمی‌شود.! آن فاسد بی‌ادب گفت: ولی من کردم، شد.!
حالا حکایت از معصوم هم می‌شود انتقاد کرد همین‌طور است. بسیاری آنقدر جاهل و متکبر هستند که از خداوند سبحان نیز انتقاد می کنند که چرا چنین کرد و چنان نکرد؟ در حالی که باید تفکر و اندیشه می کردند، تا اهل ایمان، فهم و حکمت گردند.
علم، ایمان و ادب قرآنی : پیامبر اعظم و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، برای تعلیم، تزکیه و رشد مردم انتخاب و فرستاده شده اند، پس بی‌تردید با پرسش‌های گوناگونی مواجه بودند و باید پاسخ می‌دادند که روشنگری گردد و مردم تعلیم بگیرند و رشد یابند.(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
و البته ما این را می‌دانیم که اینگونه سخنان، از روی غفلت، نادانی یا سهو نیست، بلکه برخی اهداف دیگری به جز مسئولیت خود را دنبال می‌کنند و می‌دانند که تحقق آنها، مستلزم تغییر شناخت‌ها و باور های مردم مسلمان می‌باشد.
لذا ناچارند با استفاده از جایگاه مسئولیت، نظریه‌پردازی کنند و چون خودشان تئوریسین نیستند، به گفتار امثال دکتر سروش یا آقای شبستری و ... تأسی می‌کنند!
نکات: این که کسی مقابل پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله بایستد و بپرسد البته با معرفت و ادب، آیا سخن شماست یا وحی است؟! سؤال است نه انتقاد.
این که کسی به ایشان بگوید: حال که وحی نیست، من قبول ندارم نیز اظهار مواضعی مبتنی بر جهل، تکبر و کفر است، نه انتقاد.
منافقین با این لحن سخن می‌گفتند و مدعیانه اظهار می‌کردند پس ما قبول نداریم. ممکن است مؤمنان نیز همین سؤال را با ادب بپرسند تا وحی و غیر وحی را بشناسند، اما می‌دانند که حتی اگر وحی نباشد، سخنی و منطقی مبتنی بر وحی است، حکیمانه است و البته باید اطاعت گردد.
این که چکاری را می‌شود کرد، با این که انجام آن عقلانی و صحیح است یا خیر؟ خیلی فرق دارد. با معصوم علیه السلام، حتی می‌شود دشمنی کرد و حتی می‌شود او را ترور کرد و کُشت، اما آیا صرف این که می‌شود کاری را انجام داد، دلیل درست و موجه بودن آن کار است؟!
حکایت:می‌گویند: یک شخص جاهل، بی‌ادب و فاسدی، با مجتهدی مواجه شد و با همان لحن بی‌ادبانه که امروزه ترویج می‌شود گفت: آقا من سؤال دارم.مجتهد نگاهی به او کردگفت:بپرس. او با همان گستاخی پرسید: آیا می‌شود من فلان غلط را بکنم؟ مجتهد از ذکر آن غلط کبیره آشفته شد و چون بالاخره سؤال - استفتاء بود و باید پاسخ می‌داد، گفت: خیر آقا، حرام است، گناه کبیره است، نمی‌شود.! آن فاسد بی‌ادب گفت: ولی من کردم، شد.!
حالا حکایت از معصوم هم می‌شود انتقاد کرد همین‌طور است. بسیاری آنقدر جاهل و متکبر هستند که از خداوند سبحان نیز انتقاد می کنند که چرا چنین کرد و چنان نکرد؟ در حالی که باید تفکر و اندیشه می کردند، تا اهل ایمان، فهم و حکمت گردند.
علم، ایمان و ادب قرآنی : پیامبر اعظم و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، برای تعلیم، تزکیه و رشد مردم انتخاب و فرستاده شده اند، پس بی‌تردید با پرسش‌های گوناگونی مواجه بودند و باید پاسخ می‌دادند که روشنگری گردد و مردم تعلیم بگیرند و رشد یابند.(ادامه دارد...)
- ۴۰۹
- ۰۳ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط