آجرک الله یا صاحب الزمان

آجرک الله یا صاحب الزمان

چه سکوت وهم انگیزی! 
چهل روز است که جز صدای ناله شبانه حیوانات صحرا و مویه جنیّان و فرشتگان، نوای دیگری به گوش این سرزمین نرسیده است.
هنوز بوی سوختگی به مشام می رسد و خاک، سرخی خویش را از دست نداده.
آری! 
چهل روز است که از آن روزهای پرالتهاب می گذرد و این صحرا، در سکوتی بهت انگیز غرق است و چشم افلاک خیره بر اوست! 
ناگهان، صدایی سکوت صحرا را می شکند....
صدا، آمیخته ای است از زنگ شتران خسته و ناله کودکان یتیم و مویه زنان داغدیده و صدایی که در صحرا می پیچد: 
«برخیزید ای شهیدان کربلا! برخیزید که کاروان آزادگــــــان بازگشته اند».
اولین کاروان
اربعین است؛ 
روز تازه شدن داغی که هیچ گاه کهنه نمی شود، 
روز ورود دوباره زینب کبری علیهاالسلام به کربلا،
اما این بار نه به عشق همراهی برادر، که به شوق زیارت تربت او. 
کاروان خسته زنان و کودکان، چهل منزل راه را بی وقفه پیمودند تا یک بار دیگر، قتلگاه جگرگوشگان رسول خدا صلی الله علیه و آله را ببینند 
و این بار، بی دخالت زنجیر و تازیانه، آزادانه خود را بر آن خاک افلاکی بیفکنند و سیر بگریند؛ آنقدر بگریند تا عقده چهل روزه شان باز شود. 
این، نخستین کاروان زیارتی حسین علیه السلام و اصحاب عاشورایی حسین علیه السلام است.(1)

فرارسیدن #اربعین_حسینی را بر ساحت مقدس امام عصر ارواحنا له الفداه و تمامی شیعیان و محبین تسلیت عرض مینمایم.
_____________________________________________________________
1- روح الله حبیبیان