بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
تو را چه به اجابت دعایت از سوی پروردگار عالم - تو که می‌ بینی دعایت به اجابت نمی‌ رسد، پس چرا دعا می‌کنی - خدا، تو را رانده است و به حرف‌ها و درخواست‌هایت، وقعی نمی‌ نهد!
اما، کسی که او را می‌خواند، به او ایمان و اطمینان دارد و می‌ داند که وعده‌های او، از جمله وعده به اجابت دعاها، صادق است وحتماً محقق می‌ گردد؛ مگر میشود بنده‌ای او را بخواند، و او پاسخ مثبت ندهد؟! لذا اگر دعایش به اجابت نرسید یا در اجابت تأخیر رخ داد، اولاً به او توکل می‌کند و خیرش را به او واگذار می‌نماید، و ثانیاً در علل عدم اجابت یا تأخیر نیز می‌ اندیشد؛ شاید هنوز موانعی وجود دارد - شاید او چیزی را می‌ خواهد که به خیر او نیست - شاید کسی علم، ثروت، قدرت و شهرتی بخواهد و نداند که دین و دنیایش بدینوسیله به باد می‌ رود؛ اما خدا می‌داند و چون نیازش را از او خواسته، یعنی در اصل او را می‌خواهد و سپس اجابت دعایش را انتظار دارد، خیر گذرایی به او نمی‌دهد که شرّ ماندگاری را به دنبال داشته باشد، چنان که فرمود: أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ -چه بسا چيزی راخوش ‍ نداشته باشيد، حال آنكه خير شما در آن است، يا چيزی را دوست داشته باشيد، حال آنكه شرّ شما در آن است؛ و خدا میداند، و شما نمی‏دانيد.(سوره بقره بخشی از آیه 216)
و فرمود: وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا -و انسان بر اثر نادانی و شتابزدگی بديها را طلب می‏ كند، آنگونه كه نيكی‌ها را می‏طلبد، و انسان همواره عجول است.(سوره اسراء آیه 11)
دعا، یاد ذکر خداوند سبحان است، پس چه به اجابت برسد یا نرسد، خودش آثار وبرکاتی دارد؛ لذا دعا کننده، پاداش عظیمی برای همین دعا کردنش دارد. گاه وقت اجابت نرسیده و گاه برای اعطایی بزرگتر و ماندگارتر، به اجابت نمی‌رسد؛ و گاه از راه دیگری مشکل او را مرتفع و نیازش را برآورده می‌ سازد.
بنابراین، نه تنها هرگز در دعا کوتاهی ننماییم و دلسرد و ناامید نگردیم، بلکه بدانیم چنان که فرمودند: دعا، کلید های گنج‌های الهی است که آن را در دست خود ما قرار داده است.(پایان)