داستان

خونه‌ی مایکی، ساعت هفت شب...
نابی بعد از یه روز شلوغ، بالاخره رفت حموم. همه‌چیز آروم بود تا اینکه...
نابی: «...»
یه سوسک غول‌پیکر درست وسط حموم ظاهر شد.
نابی: «...»
سوسکه شاخک‌هاشو تکون داد.
نابی: «آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ!!!»
مایکی که روی مبل دراز کشیده بود، از جا پرید.
مایکی: «چی شد؟! زلزله اومد؟!»
نابی: «مــــایــــکیییییییییییییی!!!»
مایکی: «چی شده؟!»
نابی: «یه سوسک تو حمومه! بیا بکششششش! 😭😭😭»
مایکی: «خب بکش دیگه.»
نابی: «اگه می‌تونستم که به تو نمی‌گفتم، مغز نخودی! بیاااااا!»
مایکی با خنده به سمت حموم رفت.
مایکی: «باشه، باشه! الان قهرمان داستان میاد.»
نابی: «فقط سریع بیا! داره بهم نگاه می‌کنه! فکر کنم می‌خواد منو بخوره! 😭»
مایکی: «آره، حتماً از قیافه‌ت خوشش اومده.»
نابی: «مایکییییییییی!»
مایکی در رو کمی باز کرد.
مایکی: «کجاست این هیولای ترسناک؟»
سوسکه حرکت کرد.
نابی: «اومــــد طرفم!»
نابی که فقط حوله دور خودش پیچیده بود، از ترس پرید بغل مایکی و پاهاشو از زمین بلند کرد و به هم چسبوند.
نابی: «بکششششش! نذار نزدیکم بشه! 😭»
مایکی برای چند ثانیه کاملاً هنگ کرد.
مایکی: «...»
نابی: «چرا وایسادیییی؟!»
مایکی: «من... دارم شرایط رو بررسی می‌کنم.»
نابی: «شرایط رو بررسی می‌کنی یا مغزت خاموش شده؟!»
مایکی: «خفه شو دارم نجاتت می‌دم!»
همون لحظه در خونه باز شد و اِما وارد شد.
اِما: «من برگشتم! بچه‌ها، چرا این‌قدر سر و صدا می‌کنین؟»
چشمش به نابی افتاد که محکم به مایکی چسبیده بود.
اِما: 😳
مایکی: 😐
نابی: 😭
اِما: «وایــــــــــــ!»
نابی: «اِما، به خدا اون چیزی نیست که فکر می‌کنی!»
اِما: «من هنوز هیچی نگفتم! 😂»
نابی: «پس چرا اون‌جوری نگام می‌کنی؟!»
ناگهان سوسک از حموم بیرون آمد و به سمت اِما حرکت کرد.
اِما به پایین نگاه کرد.
سوسک هم انگار به او نگاه کرد.
اِما: «...»
اِما: «آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ!!!»
اِما چنان دوید که در کمتر از سه ثانیه از خونه خارج شد!
مایکی: «...خواهرم منو تنها گذاشت.»
نابی: «مایکی، منم الان می‌میرم!»
مایکی: «نه، نمی‌میری. اول بذار این سوسک بیچاره رو از دست تو خلاص کنم.»
مایکی نابی رو با احتیاط روی زمین گذاشت، یه دمپایی برداشت و...
پِخ!