نقشه های شومی که برای شهادت فرزند رشید امیرالمومنین(ع) کش

نقشه های شومی که برای شهادت فرزند رشید امیرالمومنین(ع) کشیده شد از کجا سرچشمه گرفت؟

پس از انعقاد پیمان صلح که معاویه کاملا بر اوضاع مسلط گردید ،نقشه تازه و خطرناکی کشید که جهان اسلام را با فاجعه بزرگی روبرو ساخت ، این نقشه عبارت بود از نامزدی یزید برای زمامداری مسلمانان پس از مرگ خود!
پسر ابوسفیان تصمیم گرفت برای ولیعهدی یزید از مسلمانان بیعت بگیرد تا پس از مرگ وی ، بر مسند قدرت و حکومت تکیه بزند.
اجرای این نقشه که خطرات بزرگی برای جهان اسلام در بر داشت ، فوق العاده دشوار مینمود ،زیرا این کار از یک سو حکومت و خلاف بی آلایش صدر اسلام را مبدل به حکومت اشرافی موروثی مینمود و حکومت اسلامی را از محور اصلی خود به کلی منحرف میساخت، و از سوی دیگر ،از زمان پیامبر اسلام(ص) چنین چیزی سابقه نداشت، تا آن روز خلیفه عملا به یکی از این دو راه تعیین میشد :
1 تصریح پیامبر(ص) یا پیشوای قبلی بر وصایت و خلافت امام و پیشوای بعدی ، چنان که شیعه از این راه پیروی نموده معتقد بودند که پیشوای مسلمانان باید از طرف پیامبر(ص) یا امام معصوم قبلی معین شود .

2 از طریق شورای مسلمانان .

معاویه که خود بدون رای شورا، و بدون چنین نصی خلافت را تصاحب کرده بود ، میخواست راه سومی را به نفع خاندان خود بوجود آورد و آن این که خلافت را به صورت یک امر موروثی درآورد و بعد از وی فرزندش یزید مقام خلافت را اشغال کند.

مانع بزرگ

معاویه به یاری ایادی و کارگزاران خود زمینه را برای اجرای این نقشه آماده نمود و با تهدید یا تطمیع راه را هموار کرد ، ولی یک مانع بزرگ در راه اجرای این نقشه شوم به چشم میخورد و آن وجود مقدس امام مجتبی(ع) بزرگترین شخصیت آن روز جهان اسلام بود.
امام مجتبی(ع) از دو نظر مانع اجرای نقشه معاویه بود :
نخست این که معاویه طبق مفاد صریح صلحنامه حق تعیین و انتخاب ولیعهد را نداشت بلکه پس از مرگ وی خلافت به امام مجتبی(ع) و اگر آن حضرت در حال حیات نبودند به حسین بن علی(ع) منتقل میشد.

دوم : شایستگی و عظمت و لیاقت آن حضرت برای تصدی خلافت و زمامداری جامعه اسلامی و توجه افکار عمومی نسبت به آن حضرت ، زیرا هیچ فرد عاقلی هنگام موازنه شخصیت بزرگی همچون امام حسن(ع) با یزیدبن معاویه ،چهره منفور جامعه و فاقد همه گونه شایستگی و صلاحیت ، وی را بر امام حسن(ع) ترجیح نمیداد .
در اینجا معاویه به حیله ناجوانمردانه قدیمی یعنی از میان برداشتن رقیب ، به وسیله زهر متوسل شد و امام مجتبی(ع) را به وسیله سم به شهادت رسانید و جنایت دیگری بر جنایات خود افزود...
گرچه پس از شهادت امام حسن(ع) گرفتن بیعت برای ولیعهدی یزید به آسانی عملی نشد و معاویه در این راه با مشکلاتی روبرو گردید اما در هر حال شهادت آن حضرت تا حد زیادی معاویه را به هدف پلیدش نزدیک ساخت.

همسر جنایتکار

معاویه "جعده " همسر امام مجتبی(ع) را که دختر "اشعث بن قیس کندی " و وابسته به یکی از خاندان ضد علوی بود ،تحریک نمود و صد هزار درهم پول برای او فرستاد و پیغام داد که اگر به حسن بن علی(ع) زهر خوراند و او را به قتل برساند ، وی را به همسری فرزندش یزید در می آورد .
جعده گول وعده های معاویه را خورد و دست به این جنایت پلید آلود و همسر گرامی خود را مسموم کرد .

امام صادق(ع) با اشاره به این حادثه میفرمایند:
اشعث بن قیس در کشتن امیرالمومنین شریک شد ، دخترش حسن بن علی(ع) را مسموم کرد ، و پسرش محمد نیز در قتل پیشوای سوم شرکت کرد .