بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
اگر چه ما باید به دنبال فراهم نمودن شرایط و مساعد نمودن زمینه‌های ظهور و قیام ایشان باشیم و ندیدن علائم، اما حق مطلب همین است که اوضاع مردمان در رابطه با غیبت و ظهور، باید از منظر سیاسی - اجتماعی مورد توجه و مطالعه قرار گیرد، چرا که ظهور حضرت امام مهدی علیه السلام، یک امر سیاسی و اجتماعی است، منتهی سیاست، مدیریت و حکومتی الهی، که عین دیانت اسلام ناب محمدی صلوات الله علیه و آله می‌باشد.
آخر الزّمان، در آیات و احادیث به دو معناست: یکی پایان حیات انسان در زمین و پس از آن شاید پس از قرن‌ها، نابودی کل عالَم طبیعت و وقوع قیامت است و دیگری پایان دوران جهل و سلطه‌ نظام‌های استکباری و ظلم عمومی است که با ظهور و قیام حضرت امام مهدی علیه السلام، محقق می‌گردد و البته چه بسا حیات بشر در زمین، قرن‌ها پس از ظهور نیز ادامه داشته باشد؛ چنان که طبق احادیث محکم، رجعت حق است، یعنی امامانی می‌آیند و حکومت می‌کنند، تا وقتی که حیات بشر در این عالَم، به پایان برسد.
علامات ظهور : علائم ظهور نیز بر دو قسم می‌باشند، یکی علائم حتمیه و دیگری علائم غیر حتمیه. یعنی ممکن است که اتفاق بیفتند و ممکن است که اتفاق نیفتند؛ چرا که بستگی به رویکردها و عملکردهای مردم جهان دارد.
علائم حتمیه عبارتند از:
1- خروج سفیانی .
2- خسف در بیداء فرو رفتن لشکر سفیانی در زمین، در منطقه‌ای میان مکه و مدینه.
3- خروج یمانی.
4 - قتل نفس زکیه.
5 - صیحه‌ آسمانی.
اما علائم غیر حتمی ممکن است واقع شوند و ممکن است واقع نشوند نیز بسیارند که بیشتر آنها واقع شده‌اند.
اوضاع امروز جهان: بدون تردید، علائم کلی، همیشه و در هر زمانی وجود داشته است؛ چرا که اگر چنین نبود، کسی نمی‌توانست منتظر واقعی واقعی باشد و مردم در ذهن خود، امر ظهور را بسیار دور از زمان خود می‌دیدند، در حالی که شیعه باید هر روز و هر لحظه منتظر باشد.
بنابراین، این علائم کلی، همیشه وجود داشته است، منتهی در برخی از دوران‌ها مثل دوران ما، بسیار گسترده‌تر و بیشتر می‌باشند. چنان که نه مسلمانان جهان در هیچ دوره‌ای اینقدر آگاه‌تر، بصیرتر، متحدتر و مجاهدتر بوده‌اند، و نه ظلم کفار و ستمگران در هیچ دوره‌ای به این گستردگی بوده است! حتی اگر مصداق ظلم را فقط در جنگ افروزی و کشتار ببینند، امروزه آتش‌افروزی و نسل‌کُشی مسلمانان و نیز قتل غیر مسلمانان در طول تاریخ بی‌سابقه است؛ چه رسد به این که مصادیق ظلم، در اقتصاد، فرهنگ، امنیت و زندگی اجتماعی مردم نیز دیده شود!(ادامه دارد...)