عاشقانه

آه که چقدر دوست دارم تا به یاد آری
آن روزهای خوش را که با هم دوست بودیم،
زندگی آن روزها روشن تر بود
و خورشید گرم تر از امروز.
برگ های خشک جاروب شد
خاطرات و افسوس ها نیز،
و باد شمال آنها را با خود برد
به شب سرد فراموشی،
می بینی فراموشش نکرده ام
آوازی را که به ما می ماند.
با هم زیستیم
تویی که مرا دوست می داشتی
و منی که تو را دوست می داشتم.
اما زندگی،کسانی را که عشق می ورزند
جداشان می کند از هم
گر چه بسیار آرام و
بی هیچ خش خشی
و دریا از ساحل بر می دارد
ردپای عاشقانی که با راه خویش رفتند.
دیدگاه ها (۰)

عاشقانه های شبنم

عکس ملکه خوب ها.باهوش مصنوعی کاشته ایم نهال صبر اندر دل

🌱پاییز که میاد،انگار دنیا یه جور دیگه‌ای عاشق می‌شه...هوا که...

داستان کودکانه «راز پروانه‌ی کوچک و مهمان ناخوانده» به نویسن...

شیطانِ مزاحم پارت : 𝟏 نور طلایی خورشید از میان پرده‌های سفید...

### **پارت اول: سایه‌های عمارت غریبه**صدای تیک‌تاک ساعت دیوا...

آه که چقدر دوست دارم تا به یاد آریآن روزهای خوش را که با هم ...

آن روزها رفتند آن روزهای خوب آن روزهای سالم سرشار آن آسمان ه...

آن روزها رفتند آن روزهای خوب آن روزهای سالم سرشار آن آسما...

آن روزها رفتند آن روزهای خوب آن روزهای سالم سرشار آن آسما...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط