گریزانم از این مردم که با من...به ظاهر همدم یکرنگ هستند..

گریزانم از این مردم که با من...به ظاهر همدم یکرنگ هستند...ولی به باطن از فرط حقارت...به دامانم دوصد پیرایه بستند ...از این مردم که تاشعرم را شنیدند..به رویم چون‌گلی خوشبو شکفتند...ولی آن دم که در خلوت نشستند..مرا دیوانه ای بدنام گفتنــد ...