روزهای رفته...

روزهای رفته...
به چوب کبریتهای سوخته می مانند
جمع آوری شده در قوطی خویش
هر کاری میخواهی
بکن!
آنها
دوباره روشن نمی شوند!
و روزی،
سیاهی آنها دستت را آلوده میکند!
روزهای چوبی ات را باید از همان آغاز،
بیهوده نمی سوزاندی!
وقتی سوخت؛
رهایش کن...
دوباره شروع کن...