بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
حضرت یوسف علیه السلام به هم سلولی‌ هایش فرمود: آیا بندگی یک خدای حقیقی، که واحد و قهار است بهتر است، یا بندگی انواع و اقسام خدایان کاذبی که به فرمان هر کدام گردن نهید، دیگری شما را معذب می‌کند؟!
يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ - اى دوستان زندانى من! آيا خدايان پراكنده بهترند، يا خداوند يكتاى پيروز مقتدر؟!(سوره یوسف آیه 39)
کسی که خدای واحد و ربّ حقیقی را بندگی نکند، مجبور می‌شود که إله‌های کاذب درونی و بیرونی را رب خود قرار دهد و بندگی کند، مانند: ربّ قدرت، ربّ شهوت، ربّ شهرت، ربّ جاه و مقام ... یا ارباب‌های کاذب بیرونی!
انسان قابلیت‌های گوناگونی دارد، می‌تواند انسان یا حیوان باشد. اما یقیناً آدم شدن با تمامی سختی‌هایش، به مراتب برای انسان، راحت‌تر، گواراتر و مطلوب‌تر از خر، گاو، خوک، گرگ و کفتار شدن می‌باشد.
مهم این است که آدمی، عاقل باشد، از علم نسبی برخوردار گردد و بصیر و عاقبت اندیش باشد. بداند آن چه که اکنون با راحتی و لذت می‌خورد، یک ساعت، دو روز یا ده سال بعد و یا در پیری چه عواقبی دارد و تبلور و نمود حقیقت آن در حیات اخرویش چگونه خواهد بود.
معرفت، ایمان، تقوا و اخلاق حسنه نیز همین‌ طور است؛ رعایت و یا عدم رعایتش، آثار فوری، کوتاه مدت، دراز مدت و سپس همیشگی دارد؛ حال کدام راحت‌تر است؟! خوب بودن، یا بد، فاسد، فاسق و شرور بودن؟!(پایان)