بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ - بزودی تو را وادار به خواندن می نماییم، پس فراموش نکن!( سوره اعلی آیه 6)
قرآن خواندن، کار خداست. در اصل این خداست که قرآن می خواند. از منظر قرآن، قرآنخوان حقیقی خداست و این اوست که هم می خواند و هم به خواندن وادار می کند. ما در بهترین شرایطش از خواندن او تبعیّت می کنیم؛ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ - آنگاه که ما خواندیم تو هم از آن خواندن پیروی کن!(سوره قیامت آیه 18)
این که گفتم نکته ای واقعی و تجربه شده است. تشبیه و استعاره نیست. قرآن خوانانِ مقرّبِ الهی، گاه هنگام خواندن قرآن، به ویژه در دل شب های سکون و تسلیم، آوای قرائت لطیف و مسحورکننده ای می شنوند که چند آیه جلو تر از آنها در حال خواندن است. خواندنی که این جهانی نیست. ای دوست، آنگاه که توفیق خواندن یافتی، تصور نکن که این تویی که ابتدا به ساکن میخوانی بلکه این اوست که آیاتش را از لب و دهان تو به ارتعاش وا می دارد.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ - بزودی تو را به خواندن وادار می کنیم، پس فراموش مکن!( سوره اعلی آیه 6)
بدان که کلام الهی، خواندنی الهی می طلبد. یک ارتعاش هماهنگ، که زبان و ذهن و قلب را یگانه می کند. ارتعاش چنین خواندنی است که بر ارتعاشات جریان زندگی ات، بهترین و شفابخش ترین تاثیرات را خواهد گذاشت.