‍ عاشق تر از آنم که بگویم ،تو که هستی "تو شعر ترین ، شعرت

‍ عاشق تر از آنم که بگویم ،تو که هستی "تو شعر ترین ، شعرترین شعر من هستی"

ناید به زبان آنچه به دل ریشه دوانده
در هرم نفس ، در تب شب دیدنی هستی
دلتنگ که باشم ، تو بیایی به دل تنگ
کی باور من شد که تو هم رفتنی هستی؟
سوگند که من خالی و دلبسته ی هیچم
تقدیر من آنجاست، همانجا که تو هستی
این فاصله کوتاست بیا دست به من ده
ای راه بلد ، ای بلد کوچه ی هستی
این خانه و این پنجره ها منتظر تو
تو حاکم این خانه ، تو در قلب من هستی

با روح خزان دیده ی تو ، دوست تر از من؟
از دورترین فاصله، همراه من هستی 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 🌴 ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ ☘ 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌿 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌵 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳 🌳