قربانی کردن که در سرودهای زرتشت به آن اشاره شده و از کاره

قربانی کردن که در سرودهای زرتشت به آن اشاره شده و از کارهای ناپسند شمرده شده است. مراسمی بوده که در آن انسان برای رسیدن به هدفی غیر از خوردن گوشت گوسفند، گاو و حیوان دیگر آن را انجام داده و با شادمانی و فریاد، خشنودی خود را از قربانی کردن در راه خدایان پنداری بیان داشته و ارزش انسان بودن خود را در کشتار بی رحمانه حیوانات جستجو می کرده است. نیاکان اندیشمند ما از آن پس در مراسم آیینی، میوه های فصل را با کارد وچاقو برش داده (قربانی می کردند) و این شیوه همچنان در آیین گاهنبار خوانی و برمزار درگذشتگان زرتشتی انجام می شود که میوه های بریده شده بین باشندگان پخش می گردد. این رسم، یادگار جایگزینی برش میوه ها به جای قربانی وکشتار حیوانات است. زرتشتیان با هدف پیروزی در زندگی، رفتن مسافرت، خرید ماشین و منزل، قبولی در دانشگاه، خشنودی خداوند و مانند آنها حیوانی را قربانی نمی کنند ولی از زمانی که انسان گوشت خوردن را نیزآموخته است. گوشت نیز بخش کوچکی از خوراک آنان شده است. آنان چهار روز در هرماه نیز کشتار نمی کنند و از خوردن گوشت پرهیز می کنند.