گفت : حالم خوب نیست!

گفت : حالم خوب نیست!
پرسیدم: چرا؟
یکم مکث کرد و گفت: چون آرامش ندارم!
پرسیدم : چرا آرامش نداری؟؟؟
گفت : نمیدونم ، چون خیلی چیزا ندارم!
پرسیدم: چون خیلی چیزا نداری ، آرامش نداری؟ یا چون آرامش نداری ، خیلی چیزا رو نداری؟؟
« هیچ جوابی نداد!» “ آرامش” چقدر میتونه به “ داشته ها” یا “ نداشته هامون “ وابسته باشه؟
من با صراحت تمام میگم : هیچ وابستگی بینشون نیست و مطمئن تر از اون میگم که اگه آرامش نداشته باشی در واقع با تمام داشته هات هیچی نداری!

پس آرامش یعنی چی؟
اصلا ذاتِ آرامش یعنی چی؟
آرامش یعنی “ بودن “
یعنی دقیقا خود‌ِ خودِ تو....
آرامش یعنی حقیقت وجودی تو....اینکه تو کی هستی، چی هستی و هر لحظه چه حسی از دنیای درون تو که حقیقته به دنیای بیرون تو که واقعیته بیرون میاد !؟
کسی که هر لحظه عشق، محبت، مهربونی ، انرژی از درونش بیرون میاد، با کسی که نفرت، نامهربونی، غم‌ و غصه ازش بیرون میاد یکی نیست!
پس آرامش دقیقا برمیگرده به بودن های تو نه به داشتن های تو.... چون داشته های تو حقیقت نیستن، بودن های تو هستن که حقیقتن. وقتی تو مالک چیزهایی که داری نیستی پس چرا آرامشت باید وابسته ها به چیزهایی که داری و‌نداری باشه!
چیزی که تو داری ، خود توئه با تمام حس های درونیت. چیزی که تو هستی حقیقته توئه ، بودنِ تو .... اگه حس هایی که در درون تو هست خوب باشن ، قطعا ارامش داری با تمام داشته ها و‌نداشته های دنیای بیرونت و اگه حسای درون تو منفی باشن ، هیچ وقت ارامش نداری ........ ذات آرامش یعنی این ، از خدا میخوام که درونتون همینقدر آروم باشه که هیچوقت نداشته هاتون نتونه روتون تاثیری بذاره و همیشه بودنتون غرق ارامش باشه.