باید بفهمی...

باید بفهمی...
من اولویت چندم ...
یا استراحتگاه نیستم !
منو باید وسط سرشلوغیات بخوای...
وقتی دورت شلوغه و دستت بند...
منُ واسه اوقاتِ بی حوصلگی ...
و بیکاریت کنار نذار...
ذخیره نگهم ندار ...
که وقتی بقیه نیستن باشم...
واسه من..
واسه خاطرِ کنارِ من بودن...
اگه وسطِ مشغله هات ...
جا باز کردی و فلان قرارُ کنسل، حسابه....
واسه خاطرِ نیم ساعت دیدنِ من ...
اگه چند صد کیلومتر رانندگی کردی ...
اگه وسطِ روز...
لایِ سرشلوغیات ...
دلت هوامُ کرد ...
و تنگ شد برام، حسابه...
وگرنه آخرِ شب ها ...
که رو تخت دراز کشیدی ...
و خوابیده هیاهویِ دورت ...
همه بلدن بگن دلم برات تنگ شده
همه بلدن دوستت دارم بگن...
منُ
بودنمُ
ذخیره نکن برایِ بعد...
بعضی چیزا، ....
با ذخیره کردن زیاد نمیشن...
تموم میشن...
حروم میشن...
مثلِ چایی که
سرد میشه و میوفته از دهن....