من خدایی دارم،

من خدایی دارم،
که در این نزدیکی است
نه در آن بالاها
مهربان، خوب، قشنگ
چهره‌اش نورانیست
گاهگاهی سخنی می‌گوید،
با دل کوچک من، ساده‌تر از سخن ساده من
او مرا می‌فهمد
او مرا می‌خواند،
او مرا می‌خواهد
او همه درد مرا می‌داند

یاد او ذکر من است،
در غم و در شادی
چون به غم می‌نگرم،
آن‌زمان رقص کنان می‌خندم
که خدا یار من است،
که خدا در همه جا یاد من است
او خدایست که همواره مرا می‌خواهد