سخته هیچکس تو دنیات نباشه که چشم انتظارت باشههر قدر که خ

سخته هیچکس تو دنیات نباشه که چشم انتظارت باشه،هر قدر که خودت و بزنی به بی خیالی و بگی مهم نیست،بازم دلت می خواد،یکی باشه... وقتی میبینم بقیه اینقد خونواده هاشون دوسشون دارن،دوستایی واس خودشون دارن،سرخوشن،زندگی میکنن و اینور و اونور میرن... دلم میسوزه واسه تنهایی و بی کسی خودم...

البته اگه پول داشتم که خونه بگیرم واسه خودم و خلاصه توانایی مستقل شدن و داشتم،هرگز همچین توقعی نداشتم که کسی انتظارم دیدنم و بکشه!هر جایی که دوس داشتم می رفتم و خلاصه واس خودم زندگی می کردم...

دلم زندگی مستقل میخواد،حیف که نیست...

چرا هیچ دلخوشی ای من ندارم؟!

این زندگی ای که من دارم،تلختر از تلخه...

شاید آدمای بدبخت تر از منم باشه ولی هرکس بدبختی هاش واسش بزرگن و تا حدی غیر قابل حل شدن و ناامید شدن به اینکه یه روزی تموم میشه!ولی کی؟!!...