می آیم اما کی... نمیدانم...!!

می آیم اما کی... نمیدانم...!!
سلام به همه ی دوستای خوبم. برای این آخرین پستم مدتیه که مدام فکر میکنم که چی بگم و چی بنویسم و مگه اصلاً چیزی میشه گفت؟ اماالان میدونم که دیگه اینجا بسمه. برای یه مدتی که نمیدونم کوتاهه یا بلند در خدمتتون نیستم. اعتقاد دارم آدمی به وقت رفتن باید پای رفتنش خوب باشه و فی الحال میخوام این رو به خودم اثبات کنم لا اقل!!!
من از بهمن 1390 توی ویسگون بودم و استارت عضویتم خورد و از همون ابتدا دوستان زیادی با من همراه شدند، بعضی ها موندگار بودند و بعضی ها...!!! دوستانی که داشتم بهم انرژی دادند، آشفته نویسی هامو تحمل کردند و برام وقت گذاشتند. خواهشی که از دوستان دارم اینه کسی ازم نخواد بمونم (...!!) به هرحال من تصمیم خودمو گرفتم. بعضی وقتا کارایی رو میکنی یا حرفایی رو میزنی که شاید خودت و بقیه ناراحت بشن ولی این اعمال رو انجام میدی چون احساس میکنی بهترین کار توی اون زمانه... ! امیدوارم توی این مدت کسی رو نرنجونده باشم، و اگر این اتفاق افتاده از همینجا از همه عذر میخوام...
برای همگیتون تنها یک آرزو میکنم: " پر شوی ز شادی و غم که زندگی جز این نیست "
خداحافظ...