معامله نهایی
معامله نهایی
هنوزم نمیدونم پارت چنده
این پارتو اشکال گیری نکردم ببخشید اگه کسشعره
هیونجین ویو
از دیروز دیگه حرف نزدیم . بهتر بگم ، اون حرف نزده . از ۱۸ ساعت پیش بهش پیام دادم و هنوز سین نخورده . افرادم گفتن سر کارم حاضر نشده ، پس به سرپرست گفتم بهش زنگ بزنه و اونجا متوجه شدم تنها کسی که یادش نبود اون یه مرخصی داره من بودم .
خیلی غمگینه . فکر کردم بعد از این مهمه متوقف کردن ایده های وحشتناک اه جین و تحمل کردن چندش بازی های روجین قراره چندین روز کاری دلچسب کنار رین عزیزم داشته باشم ، برای همین برنامه هارو جوری فشرده کردم که توی چهار روز برگردیم . چند ساعت پیش وقتی ناامیدانه بهشون اطلاع دادم دیگه لازم نیست با برنامه فشرده قبلی پیش بریم تقریبا همه تعجب کردن . اگر به من بود بقیه رو میفرستادم سر ماموریت و توی مخفیگاه غمبرک میگرفتم ، اما لعنت بهش . این مزخرف ترین تیمیه که ممکن بود باهم سر یه ماموریت برن .
اه جین که وقتی بحث کار میشه منطقشو پرت میکنه بیرون و فقط از قسمت هیجانی مغزش استفاده میکنه .
روجین همیشه مو به موی نقشه رو عملی میکنه . قسمت بدشم اینه که تو موقعیت های پیش بینی نشده واکنش اضطراری مغزش سر به نیست کردن مردمه .
یونجین هیچ اعتقادی یه کار گروهی نداره . عادت داره مردم رو دست کم بگیره و دنبال این باشه که خودش رهبری رو به دست بگیره .
تنها فرد سالم مونیکاست که نمیتونم مسئولیت هارو به اون هم بسپرم چون هیچ کاری جز نقشه کشی انجام نمیده .
این گروه بدون من رو به مرگ ، بدبختی ، عذاب ابدی و شکسته .
اسلحه ام رو سر جاش سفت کردم و دنبال یه کار دیگه گشتم تا موقع انجام دادنش فکر کنم .
صدای مونیکا که برای بار چندم نقشه رو برای اه جین توضیح میداد تمرکزم رو به هم میریخت « محض رضای خدا ، مثل همیشه وقتی چیزای خطرناک میبینی هیجان زده نشیا ! من درکت میکنم ، این سبک تو برای انجام دادن کار هاته . ولی الان افرادت اینجا نیستن که پا به پات راه بیان . باید یه جوری با ادمای هیونجین راه بیای »
اه جین درحالی که بی حوصله روی صندلی لم داده بود با سر تایید کرد
« یعنی الان مطمئن باشم قرارنیست کار غیرمنطقی ای بکنی ؟»
صداقت اه جین قابل تحسینه « نه.»
یونجین از اونور اتاق حرف زد « مونیکارو عصبی نکن ، میدونی پایانش کجاست »
تنها جایی که تجربه های روجین قابل اعتماده اینجاست « من زیاد انجامش دادم ، باور کن خوش نمیگذره »
یونجین دستش رو روی شونه اه جین گذاشت « یکم خلق و خوی وحشیت رو کنترل کن عزیزم . از اخرین باری که باهم ماموریت انجام دادیم چیزای خوبی یادم نمیاد »
نهایت واکنش اه جین چشم غره بود « توی ماموریت میبینیم کی باید خودشو کنترل کنه . لازم نیست خودتونو بزنید به اون راه ، هممون هوانگیم .»
هنوزم نمیدونم پارت چنده
این پارتو اشکال گیری نکردم ببخشید اگه کسشعره
هیونجین ویو
از دیروز دیگه حرف نزدیم . بهتر بگم ، اون حرف نزده . از ۱۸ ساعت پیش بهش پیام دادم و هنوز سین نخورده . افرادم گفتن سر کارم حاضر نشده ، پس به سرپرست گفتم بهش زنگ بزنه و اونجا متوجه شدم تنها کسی که یادش نبود اون یه مرخصی داره من بودم .
خیلی غمگینه . فکر کردم بعد از این مهمه متوقف کردن ایده های وحشتناک اه جین و تحمل کردن چندش بازی های روجین قراره چندین روز کاری دلچسب کنار رین عزیزم داشته باشم ، برای همین برنامه هارو جوری فشرده کردم که توی چهار روز برگردیم . چند ساعت پیش وقتی ناامیدانه بهشون اطلاع دادم دیگه لازم نیست با برنامه فشرده قبلی پیش بریم تقریبا همه تعجب کردن . اگر به من بود بقیه رو میفرستادم سر ماموریت و توی مخفیگاه غمبرک میگرفتم ، اما لعنت بهش . این مزخرف ترین تیمیه که ممکن بود باهم سر یه ماموریت برن .
اه جین که وقتی بحث کار میشه منطقشو پرت میکنه بیرون و فقط از قسمت هیجانی مغزش استفاده میکنه .
روجین همیشه مو به موی نقشه رو عملی میکنه . قسمت بدشم اینه که تو موقعیت های پیش بینی نشده واکنش اضطراری مغزش سر به نیست کردن مردمه .
یونجین هیچ اعتقادی یه کار گروهی نداره . عادت داره مردم رو دست کم بگیره و دنبال این باشه که خودش رهبری رو به دست بگیره .
تنها فرد سالم مونیکاست که نمیتونم مسئولیت هارو به اون هم بسپرم چون هیچ کاری جز نقشه کشی انجام نمیده .
این گروه بدون من رو به مرگ ، بدبختی ، عذاب ابدی و شکسته .
اسلحه ام رو سر جاش سفت کردم و دنبال یه کار دیگه گشتم تا موقع انجام دادنش فکر کنم .
صدای مونیکا که برای بار چندم نقشه رو برای اه جین توضیح میداد تمرکزم رو به هم میریخت « محض رضای خدا ، مثل همیشه وقتی چیزای خطرناک میبینی هیجان زده نشیا ! من درکت میکنم ، این سبک تو برای انجام دادن کار هاته . ولی الان افرادت اینجا نیستن که پا به پات راه بیان . باید یه جوری با ادمای هیونجین راه بیای »
اه جین درحالی که بی حوصله روی صندلی لم داده بود با سر تایید کرد
« یعنی الان مطمئن باشم قرارنیست کار غیرمنطقی ای بکنی ؟»
صداقت اه جین قابل تحسینه « نه.»
یونجین از اونور اتاق حرف زد « مونیکارو عصبی نکن ، میدونی پایانش کجاست »
تنها جایی که تجربه های روجین قابل اعتماده اینجاست « من زیاد انجامش دادم ، باور کن خوش نمیگذره »
یونجین دستش رو روی شونه اه جین گذاشت « یکم خلق و خوی وحشیت رو کنترل کن عزیزم . از اخرین باری که باهم ماموریت انجام دادیم چیزای خوبی یادم نمیاد »
نهایت واکنش اه جین چشم غره بود « توی ماموریت میبینیم کی باید خودشو کنترل کنه . لازم نیست خودتونو بزنید به اون راه ، هممون هوانگیم .»
- ۳۰۱
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
