پشت این دیوار

پشت این دیوار
چه چشم هایی که نمی گریند
پشت هر قهقهه ی بلند چه بغض های نهفته اند
پشت این لبخند عجیب چه
ناله هایی که شنیده نشده اند
دنیا چه می کنی با ما
آدمی تا کجا می رود
کمی کوتاه بیا
از درد ها کم کن
میان این مغز های غبار گرفته پنهانن شادی های بی پایان
کمی باران ببار خدایا
من که با قطره ها قانع نمی شوم
کمی باران ببار
تا بغض کهنه با صدای غرش آسمان ترک بردارد
خدایا به آسمانت بگو ببارد
که من در این روز بهار
بغض هایم را به ابر ها سپرده‌ام