مي خواهم بنويسم

مي خواهم بنويسم


ازچی ، ازکی ، نمی دانم


شاید از تنهــــــــایــــی


شایدم از بی قراری و بی وفــــــایــی هــا



تنها این را می دانم



کِ درونم انباشتِ حرف هایی است غبارگرفته



دست های خسته ام شروع بِ نوشتن می کنند


نوشتن شاید آسوده نکند روحم را



اما آرام می کند امواج سرکش دلِ آشفته ام را



و تسکینی هرچند موقت بر زخم هایم


دلم می خواهد هرآنچه در دل دارم را عریان کنم


فقط نمی دانم چرا واژه ها فراموشم می شوند



شاید می دانند روزگار ، روزگارِ بی تفاوتی هاست


اما این کلبه کوچک چِ صبورانه


بار سنگین حرف های دلم را بدوش میکِشد


آرام و بیصدا و همیشه منتظر



شاید این است معنای سنگ صبور