بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
نتیجه : اگر چه دنیا دار فناست و گذرگاه می‌باشد؛ اما نعمات الهی، برای تداوم و بقای در آخرت اعطا شده است؛ لذا آن چه از بدی‌ها به آن انسان می‌ رسد، نتیجۀ نافرمانی، عصیان، کفر، شرک، نفاق، تکبر و ظلم نوع خودش می‌باشد، چه خودش به خودش ظلم نموده باشد وچه ظلم دیگران دامنگیر او شود؛ مانند ظلم‌ها و جنایات نظامات سلطه در جهان و ربطی به موضوع آدم و حوّا علیهما السلام ندارد:وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ - هر مصيبتی به شما رسد، به خاطر اعمالی است كه انجام داده‏‌ايد، و بسياری را نيز عفو می‏كند.(سوره شوری آیه 30)
نکته :ابلس لعین، به خاطر تکبرش، تمرد وعصیان نمود و برای توجیهش، دلایلی چون:من برترم آورد؛اما وقتی کار محاکمه‌اش به پایان رسید و دید توجیهاتش مقبول واقع نشده است؛به خاطرهمان تکبری که داشت، نه تنها خطایش را نپذیرفت، بلکه خداوند سبحان را مقصر خواند و گفت: رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي - پروردگارا به سبب آنكه تو مرا گمراه ساختى.(سوره حجر بخشی از آیه 39).
اگر انسان مؤمن باشد، اخلاق الهی در او تجلی می‌یابد و اگر مؤمن نباشد، اخلاق شیطانی در او متبلور می‌گردد، از جمله آن که همیشه دنبال مقصر خواندن دیگران برای خطاهای خودش می‌باشد؛ مثل آن که می‌گوید: ما به خاطر گناه پدر و مادر اولیۀ خود به زمین آمدیم، و در اینجا نیز به خاطر انتقال و ارث بردن از گناه آنان، دچار خطاها و گناهان می‌شویم و با مشکلات و مصیبت‌ها مواجه می‌گردیم!
انسان متکبر نیز همچون ابلیس لعین،به جای آن که حق تعالی را سبحان و خودش را مقصر بداند، خودش را منزه و مبرا از هر عیب و نقص می‌داند و حتی خداوند سبحان را مقصر می‌خواند! چنان که کفار می‌گفتند: اگر خدا نمی‌خواست، ما کافر نمی‌شدیم!
اما، فرمود: انحرافات و گناهان، به اراده و انتخاب خودتان انجام می‌ پذیرد و آن چه از مصیبت‌ها به شما می‌رسد، به خاطر کرده‌های خودتان می‌باشد.(پایان)