دوام می آورم.... 

دوام می آورم.... 
حتی بدون تکیه گاه بدون همراه
 بدون دلگرمی....
حتی بدون آدم هایی که آخرین امید من بودند. 
دوام می آورم، حتی اگر پای اعتمادم بشکند، حتی اگر زانوی باورهایم خم شود، حتی اگر شیشه ی احساسم درز بردارد.
من ادامه می دهم
من پیروز می شوم
چون من خدایی دارم
امید و باور دارم به خود و خدای خود.

اگرچه پشت هر بهار، هزار زمستان دفن کرده ام و پشت هر لبخند، هزار و یک بیتابی، اما دوام می آورم... دنیا به آدم های قوی نیاز دارد! 
و یکی از آن انسان های قوی میباشم و به خودم و همنوعانم عشق و لبخند هدیه میکنم...