پاییز همچون خانه ی پدری می ماند آدم را به گذشته های دور میبرد به روزی که عاشق شدی ...به روزی که تنها شدی ...تو را میبرد به خاطرات تلخ و شیرینت ...پاییز حتی بادش هم که در گوشت بوزد نجواگر خاطراتت میشود ؛حال درختان و بارانش بماند....