پارت:۲

هارین و نارا و مینا: سلام بچه ها
سوا و یونا: سلام

ویو یونا:
چرا میسو اونجوری بود... اصلا حال نداشت... خب حق هم داشت... هانا و یوری هم تعریفی نداشتن... همشون داغون بودن...مثل من بودن... باباشون ازشون بدشون میومد... بدون هیچ دلیلی...درد خیلی بزرگی هستش که ۴ تا دختر ۱۲ ساله بدون هیچ دلیلی طرد بشن و کسی نشناستشون... بیشتر اوقات که با میسو و هانا و یوری میریم بیرون دوست داریم باهم حرف بزنیم.. نمیدونم چرا اما دوست داریم از مشکلات حرف بزنیم...این ناراحتی مونو پوشش میده...خب بسه اهههه... الان فکر کنم ۵ دقیقه دارم با خودم حرف میزنم...

ویو نویسنده:
درد بزرگی هستش که آدم به خاطر جنسیتش از طرف نزدیک ترین آدم هاش طرد بشه...و جوری بشه که انگار یه اشغال هست...پدرش اون رو دوست نداره...خودش نخواست دختر بشه...کسی حق انتخواب نداره...یهویی به دنیا میای و یهویی میری...دنیا نا عادلانه هستش...از کودکان بی گناه تا جوانان مظلوم‌...هر کس به دلیلی عذاب میکشه...ولی درد اینکه پدرت ازت متنفر باشه یه چیز دیگه است...فکر کن یکی از نزدیک ترین آدم های زندگی تو ازت بدش بیاد...این حسی هست که یونا و یوری و میسو و هانا داشتن...ولی خب...هیچکس از آینده خبر نداره...شاید...چیز خوبی در انتظارشون باشه.....

یونا و هانا و میسو و یوری رفتن و نشستن روی یه نیمکت و مادر هاشون جای دیگه ای بودن...
هر ۴ تا ساکت بودت تا اینکه یوری سر صحبت رو با بغض باز کرد.
یوری: نمیدونم...چند روز هست که دارم فکر میکنم....نکنه خودم میخواستم دختر بشم.
یونا: من...دیگه نمیتونم...نمیکشم.
هانا: چی داری میگی یونا؟..چرا تو.. تغییر کردی؟
و میسو همینطور ساکت بود.

ویو یونا:
نمیدونم...فکر نکنم بتونم در مورد چیزی که فکر میکنم بگم...ریسک زیادی داره...واقعا موندم...اما...اگه بتونم بگم چی؟...خب به هر حال اونها هم وضعیت من رو درک میکنن...فکر کنم اگه بگم بهتره...


کات به زمانی که رفتن خونه...

ویو یونا:

گفتم...فکر کنم خالی شدم...از اینکه نظرم رو یا بهتره بگم تصمیم خودم رو به بچه ها گفتم راحت شدم...من نقشه ام رو عملی میکنم...کمی زمان میخوام...اوه..بابا و یون آه هم اومدن...یون آه هوام رو داره و من رو دوست داره... منم دوستش دارم...گاهی به خدا میگم ممنونم که یه برادر دارم حداقل اما...اههههه...ولش کن... میرم پایین.

یون آه: سلام یونا و سلام مامان.
یونا: سلام یون آه...سلام بابا
سوا: سلام یون آه
جونگکوک: سلام سوا

ویو یونا:

دوباره...تظاهر میکنه من وجود ندارم...نه بهم سلام میده...نه بهم نگاه میکنه...بدون اینکه بخوام مزاحم باشم از کنار بابا رد شدم...اهههه...دوباره بغض کردم و خاطراتم اومد جلوی چشمام...اگه کسی نبود می‌نشستم گریه میکردم...اما نه... نباید جلوی بابا گریه کنم...چون بهم گفته اگه صدای گریه ام رو بشنوه تنبیهم میکنه..
دیدگاه ها (۰)

پارت ۴۲

خواهر ته رو لورا مینویسم لورا: خوبییییییون: تو اینجا چیکار م...

{عشق فراموش شده }(P13) [فلش یک به روز خاک سپاری]*ویو تهیونگ*...

سلام خوشگلام خب نمیدونم چجوری بگم فقط خیلی خلاصه میگم راستش ...

پارت پنجنامجون جوابی نداد و از ماشین پیاده شد یوری: نامجون ب...

پارت ۵۴🌅 ویو آتکم‌کم هوا تاریک‌تر شد و ساحل خلوت‌تر شد. وسای...

Love&HateP.10"ویو رامیلا"جونگکوک پیام داد برم پایین سریع کفش...

*🐥: اینجا عایق صدا خیلی خوبی نداره، برای همین مجبورم آروم صح...

پارت ۲ الکس : همینی که گفتم یوری : باااشهههالکس : قشنگم بیا ...

فیک:^فرشته ای در غلمرو دشمن^^part:4^ ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط