.

.
گر چه با یادش، همه شب
تا سحرگاهانِ نیلی فام
بیدارم؛
گاهگاهی نیز
وقتی چشم بر هم می‌گذارم
خواب های روشنی دارم،
عین هشیاری!
آنچنان روشن که من در خواب
دم‌به‌دم با خویش می گویم که:
بیداری ‌ست، بیداری ‌ست، بیداری...
.
فریدون مشیری