کنار برکه ی دلم نشستم و نیامدی

کنار برکه ی دلم نشستم و نیامدی
دوباره در سکوت خود شکستم و نیامدی

سرودم از ستاره ها غزل برای بودنت
ز هرچه رنگ بی تو داشت، گسستم و نیامدی

دلم بهانه ی تو داشت،فقط به عشق دیدنت
روزنه ی نگاه خود، نبستم و نیامدی

سوال کردم از خدا، نشان خانه ی تو را
سکوت کرد و در سکوت شکستم و نیامدی...