نامه ای به یک اسید پاش:

نامه ای به یک اسید پاش:
اسید پاش عزیز سلام ،امیدوارم حالت خوب باشد ،البته که هست ،تو الان خیلی حس مرد بودن داری ،حس تختی بودن داری ،حس مصدق بودن داری،حس علی کریمی بودن و حسین فهمیده بودن داری ،حتی شاید فکر کنی عباس دورانی ،شاید فکر می کنی مردی هستی از جنس قوام و فروغی و امیر کبیر

هر چه هستی سلام
،احسنت به تو دلاور !!تو که همه نیروی وجودت رو گذاشتی برای نابودی ناموس ما برای سوزاندن تن وبدن یک دختر یک.مادر یک همسر ،برای ایجاد وحشت در دل آدمهایی که به روش تو راه نمی روند به مسلک تو پیش نمی روند و شبیه توفکر نمی کنند

آفرین به تو که معنی لجن بودن را نمی فهمی معنی پلید بودن را نمی دانی ،معنی پست بودن ..بی شرف بودن ..انگل بودن و هزار واژه متناسبت را نمی دانی
درود بر تو که مردی ات را بر نمی داری و سوار موتور دوترکه ات تا نزدیکیهای مرز پاکستان و افغانستان نمی روی و با کسی که سربازان کشورمان را همانها که جان می دهند تا تو در امنیت کامل اسید بپاشی ،جنگ نمی کنی.
می دانی! دلم می خواست متولد نیوجرسی باشی ..یا بزرگ شده تل آویو ..یا اهل وزیرستان ..یا از ولایت ننگهار یا حتی بچه تکریت باشی آرزو می کردم برمه بدنیا می آمدی یا از اولاد خمرهای سرخ ..حتی دلم می خواست نوه چنگیز باشی اما :
اما لعنت به تو که فارسی بلدی ..شناسنامه ایرانی داری ..یارانه می گیری ..رای می دهی ..شمال می روی و گاهی هم به زیارت امام هشتم ..
می دانم !ممکن است گم شوی ..پیدا نشوی ..پنهان شوی ..نبیننت ..ممکن است هیچ پلیسی پیدایت نکند ..هیچ قاضی محاکمه ات نکند ..هیچ داری وزنت را تحمل نکند
...اما ..ممکن نیست از تلافی گردش روزگار فرار کنی ..
یادش بخیر مادربزرگم می گفت:خدا جای حق نشسته است.