کاش آدم ها میدانستند که در هر دیدار ، یک تکه از یکدیگر را

کاش آدم ها میدانستند که در هر دیدار ، یک تکه از یکدیگر را با خود میبرند. عده ای فقط غم هایشان را به ما میدهندو چقدر اندک هستند آدم های سخاوتمندی که وقتی برمیگردی میبینی تکه های شادیشان را در مشتهای تو جا گداشته اند.اگر یاد کسی هستی این هنر اوست نه هنر ما...