ﻣﻮ ﮔُﺠﯿﮏ ﺑﯿﻘﺮﺍﺭ ﺩﺷﺘﺴﻮﻧﻢ

ﻣﻮ ﮔُﺠﯿﮏ ﺑﯿﻘﺮﺍﺭ ﺩﺷﺘﺴﻮﻧﻢ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺭﺩﻩ ﯼ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺎﻏﺴﻮﻧﻢ
ﺗﯿﺮﮐﻤﻮﻥ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺩﺷﻤﻦ ﭘُﯽ ﻣﻮ
ﺗﻮ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺍﺳﻤﻮﻥ ﻧﯿﺴﯽ ﺩِﺟﯽ ﻣﻮ
ﯾﺎﺩ ﺩﻓﻌﯽ ﮐﻪ ﺻﺪﯼ ﯾﺎﺭﻡِ ﺷﻨُﻔﺘﻢ
ﻣﺚ ﺑﺎﺭﻭﻥ ﮔﺮﻭﺳُﻢ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻧﮕﻔﺘﻢ
ﻧﺸِﺴﯽ ﺭﯼ ﻧِﮏ ﺗُﻠﯽ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﯿﮏِ
ﺩﻝ ﺳﻨﮕﻢ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﻣﯿﮏِ
ﻭَﺵ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﯽ ﺗﻮ ﭼﺘﻪ ﺍﯾﺰﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﯽ
ﺑُﮏ ﺯﺩﯼ ﺟﯿﮕﺮُﻡِ ﺑﻼ ﻣﯽ ﺧﻮﻧﯽ
ﮔُﻮ ﻣﻮ ﺍﯾﻨﺠﻮ ﺗﻬﻨﯿﻮﻡ ﻟﯿﻨﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﯽ ﺩﺱ ﺩﻝ ﭼﯿﻨﻪ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻫﯿﺸﮑﻪ ﻧﯽ ﭘُﯽ ﺩﻝ ﻣﻮ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﺍﻭﻭ
ﻭُﺧﺮﺍﻭﻩ ﯼ ﺩﻝ ﻣﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺭ ﺍﻭﻭ
ﻣﻮ ﺍُﻭﺍﺭ ﺑُﻬﺮﺳﯽ ﺷﻮ ﻣﺸﮑﻠﻮﻧﻢ
ﺩﺳﺖِ ﮔﺮﻧﺪ ﺑﮑُﻮ ﻭ ﺑﻨﺪ ﺟﻮﻧﻢ
ﺑﯿﻮ ﺗﺎ ﻓﺮ ﺑﮑﻨﯿﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﺑﺎﻻﺳﻮﻥ
ﯾﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﯼ ﺑﻨﺎ ﮐﻨﯿﻢ ﭘُﯽ ﻋﻄﺮ ﺭﯾﺤﻮﻥ
ﺩَﺱ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﺍﺳﻤﻮﻥ ﭼﯿﺶ ﻣﻪ ﺑَﺴُﻢ
ﮔﻞ ﻧﺎﺭ ﺧﻨﺪﺳُﻢ ﻭﺭﺵ ﻧﺸَﺴُﻢ
ﺑَﻖ ﺑَﺮﻕ ﭼﯿﺸﻠُﻢ ﺩﻟﺶِ ﮐﻠﻮ ﮎِ
ﺳَﺮ ﮐﻪ ﺧَﺶ ﺑﺎﻭﯾﻨﮏ ﺷﺎﻟﻮﻡِ ﺑﻮ ﮎِ
ﭼﯿﺶ ﮎِ ﭘﯿﺪُﻡ ﺭُﻭِﻝِ ﺩﺍﻣﻨُﻢِ ﺩﯼ
ﺗُﻨﺪِ ﺗُﻨﺪ ﭘُﯽ ﻧﻔﺴﺶ ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗِﺮِﺱ ﭼﯽ
ﺩﻝِ ﻣﻮ ﻣﺚ ﺩُﻭﻝ ﭼَﻪ ﺩﺳُﻢ ﻭِﻝ ﺍﻭﯼ
ﭘِﺲُ ﭘﺎﻡ ﻧﻔَﻬﻤﯿﺪُﻩ ﻏَِﺮﻕِ ﺷﻞ ﺍﻭﯼ
ﻭَﺵ ﮔُﻔﺘﻢ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﮕﻮ ﺩﻟُﻢ ﻣﯿﺴﻮﺯﻩ
ﺑﯿﻮ ﻭﺭ ﻫﻢ ﺑﺸﺴﻨﯿﻢ ﻋﻤﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﺯﻩ
ﻭُ ﺧﻮﺭﻧﮓ ﺧﻮﻧﺪﻧﺖ ﮔَﺮﺩﻩ ﯼ ﺗِﺶ ﺍﯾﻤﻮﻡ
ﺗﻮ ﺑﻼﺯﻩِ ﻣﯿﮑﺸﯽ ﻣﻮ ﺑِﻠﺘﺶ ﺍﯾﻤﻮﻡ
ﺷُﻮ ﺳﯿَﻪ ﻣِﺮﺯﻧﮕﻠﺖ ﺧﻮﻧﻪ ﻧﻤﯿﺨﺎﻡ
ﻣﯿﻨُﻢِ ﭘَﻞ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺷﻮﻧﻪ ﻧﻤﯿﺨﺎﻡ
ﺧﻮﻧﻪ ﺷﻮ ﮐِﭙَﺮ ﮐﻨﯽ ﻣﻮ ﯾﺎﺭﺕ ﺍﯾﻤﻮﻡ
ﺯﻣﺴﻮﻥ ﻭ ﺷﻮ ﺳﺤﺮ ﮐِﻨﺎﺭﺕ ﺍﯾﻤﻮﻡ
ﺍﯼ ﻣﯿﺨﯽ ﮐﻪ ﭘُﯽ ﺩِﻟِﺖ ﻫﻤﺴﻔﺮ ﺍﻭﻭﻡ
ﻭُ ﺧﺮﺍﻭﻩ ﯼ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﺭ ﺍﻭﻭﻡ
ﺩﺳﺖِ ﺑﯿﻞ ﺗﻮ ﺩﺳﻠُﻢ ﻫﻤﺠﻮ ﺑﻤﻮﻧﯿﻢ
ﺷﻮ ﺳﯿﻪ ﮐِﻨﺎﺭ ﻭ ﻣُﺦ ﺳﯽ ﻫﻢ ﺑﺨﻮﻧﯿﻢ
ﻣَﻐﺮﻭﻭَﻝ ﺗﺎ ﺧَﺶ ﮐﻨﯿﻢ ﺷُﮑﺮ ﺧﺪﺍﻣﻮﻥ
ﮐِﻪ ﻧﮑﺮﺩِ ﺗﯿﺮﮐﻤﻮﻥ ﻭِ ﻫَﻢ ﺟﺪﺍﻣﻮﻥ