🖤🥀 معشوقه‌ی مخفی
🖤🥀 معشوقه‌ی مخفی
پــارت ۱۰۰ | پایان فصل 𓆪
ات نامه رو محکم توی دستش گرفت و با چشمانی اشک‌آلود از خونه بیرون دوید.
ـ «جیمین! جیمین کجایی؟!»
تهیون سعی کرد آرومش کنه.
ـ «دخترم، صبر کن...»
ات با گریه گفت:
ـ «من بدون اون نمی‌تونم این داستان رو تموم کنم!»
چند دقیقه بعد، گوشی‌اش زنگ خورد.
ـ «الو؟»
صدای جیمین از پشت خط اومد:
ـ «بیا پشت‌بوم خونه‌ی قدیمی.»
ات با عجله خودش رو به اونجا رسوند.
جیمین کنار نرده‌ها ایستاده بود.
ات نزدیکش شد.
ـ «چرا رفتی؟ چرا نامه نوشتی؟»
جیمین برگشت.
ـ «چون می‌ترسیدم وقتی حقیقت رو بفهمی، دیگه نخوای کنارم بمونی.»
ات اشک‌هاش رو پاک کرد.
ـ «تو از اول می‌دونستی من کی‌ام؟»
جیمین سرش رو تکون داد.
ـ «آره. من اول برای پیدا کردن حقیقت گذشته‌ات بهت نزدیک شدم، اما هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم عاشقت بشم.»
ات چند لحظه سکوت کرد.
ـ «پس بذار این بار من یه چیزی بهت بگم.»
جیمین نگاهش کرد.
ـ «من از دروغ‌هات ناراحتم، از رازهایی که پنهون کردی هم همین‌طور... اما نمی‌خوام به خاطر گذشته، آینده‌مون رو از دست بدیم.»
جیمین دستش رو گرفت.
ـ «یعنی منو می‌بخشی؟»
ات لبخند کوچکی زد.
ـ «به یه شرط.»
ـ «هرچی بخوای.»
ـ «از این به بعد هیچ رازی بینمون نباشه.»
جیمین لبخند زد.
ـ «قول می‌دم.»
چند ماه گذشت...
عموی ات به خاطر جنایت‌هاش محکوم شد. تهیون دوباره کنار دخترهاش زندگی کرد و ات بالاخره خواهرش هانا رو پیدا کرده بود.
جیمین هم تصمیم گرفت از زندگی پر از دروغ و دشمنی فاصله بگیره.
یک روز، ات روی مبل نشسته بود که جیمین با یک جعبه‌ی کوچک وارد شد.
ـ «خانم هوانگ، یه سؤال دارم.»
ات خندید.
ـ «باز چی شده آقای پارک؟»
جیمین مقابلش نشست و جعبه رو باز کرد.
ـ «حاضری بقیه‌ی زندگیت رو با من شریک بشی؟»
ات با چشمانی پر از اشک گفت:
ـ «فقط اگه قول بدی دیگه هیچ‌وقت ازم چیزی رو پنهون نکنی.»
جیمین جواب داد:
ـ «قول می‌دم.»
ات دستش رو جلو برد.
ـ «پس بله...»
جیمین لبخند زد.
و این‌بار، هیچ رازی بینشون نبود.
بعضی عشق‌ها با یک راز شروع می‌شن، اما فقط با حقیقت می‌تونن ادامه پیدا کنن...
🖤🥀 پایان معشوقه‌ی مخفی
The End — 100/100 🤍
پــارت ۱۰۰ | پایان فصل 𓆪
ات نامه رو محکم توی دستش گرفت و با چشمانی اشک‌آلود از خونه بیرون دوید.
ـ «جیمین! جیمین کجایی؟!»
تهیون سعی کرد آرومش کنه.
ـ «دخترم، صبر کن...»
ات با گریه گفت:
ـ «من بدون اون نمی‌تونم این داستان رو تموم کنم!»
چند دقیقه بعد، گوشی‌اش زنگ خورد.
ـ «الو؟»
صدای جیمین از پشت خط اومد:
ـ «بیا پشت‌بوم خونه‌ی قدیمی.»
ات با عجله خودش رو به اونجا رسوند.
جیمین کنار نرده‌ها ایستاده بود.
ات نزدیکش شد.
ـ «چرا رفتی؟ چرا نامه نوشتی؟»
جیمین برگشت.
ـ «چون می‌ترسیدم وقتی حقیقت رو بفهمی، دیگه نخوای کنارم بمونی.»
ات اشک‌هاش رو پاک کرد.
ـ «تو از اول می‌دونستی من کی‌ام؟»
جیمین سرش رو تکون داد.
ـ «آره. من اول برای پیدا کردن حقیقت گذشته‌ات بهت نزدیک شدم، اما هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم عاشقت بشم.»
ات چند لحظه سکوت کرد.
ـ «پس بذار این بار من یه چیزی بهت بگم.»
جیمین نگاهش کرد.
ـ «من از دروغ‌هات ناراحتم، از رازهایی که پنهون کردی هم همین‌طور... اما نمی‌خوام به خاطر گذشته، آینده‌مون رو از دست بدیم.»
جیمین دستش رو گرفت.
ـ «یعنی منو می‌بخشی؟»
ات لبخند کوچکی زد.
ـ «به یه شرط.»
ـ «هرچی بخوای.»
ـ «از این به بعد هیچ رازی بینمون نباشه.»
جیمین لبخند زد.
ـ «قول می‌دم.»
چند ماه گذشت...
عموی ات به خاطر جنایت‌هاش محکوم شد. تهیون دوباره کنار دخترهاش زندگی کرد و ات بالاخره خواهرش هانا رو پیدا کرده بود.
جیمین هم تصمیم گرفت از زندگی پر از دروغ و دشمنی فاصله بگیره.
یک روز، ات روی مبل نشسته بود که جیمین با یک جعبه‌ی کوچک وارد شد.
ـ «خانم هوانگ، یه سؤال دارم.»
ات خندید.
ـ «باز چی شده آقای پارک؟»
جیمین مقابلش نشست و جعبه رو باز کرد.
ـ «حاضری بقیه‌ی زندگیت رو با من شریک بشی؟»
ات با چشمانی پر از اشک گفت:
ـ «فقط اگه قول بدی دیگه هیچ‌وقت ازم چیزی رو پنهون نکنی.»
جیمین جواب داد:
ـ «قول می‌دم.»
ات دستش رو جلو برد.
ـ «پس بله...»
جیمین لبخند زد.
و این‌بار، هیچ رازی بینشون نبود.
بعضی عشق‌ها با یک راز شروع می‌شن، اما فقط با حقیقت می‌تونن ادامه پیدا کنن...
🖤🥀 پایان معشوقه‌ی مخفی
The End — 100/100 🤍
- ۵۱
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
