بار سفر را بسته ای ، ای ماه پر فیض خدا---

بار سفر را بسته ای ، ای ماه پر فیض خدا---
دلها پر از اندوه و غم ، عزم سر داری چرا---

یاد خوش ایام تو ، یاد دعاها و قیام---
از دل نخواهد شد برون ، ای ماه تقوا و صیام---

یاد سحرگاه و غروب ، یاد نماز نیمه شب---
آن بیقراری های ما ، در ماه شعبان و رجب---

تا تو بیای سوی ما ، مهمان دلهامان شوی---
اما چه زود اینها گذشت ، حالا تو داری میروی---

افسوس و صد افسوس ازین ، ماهی که رفت ای دوستان---
افسوس از این شبهای قدر ، افسوس از این عمر گران---

حیران و دل خونم خدا ، این لحظه های آخرش---
حیران چو طفلی بینوا ، در جستجوی مادرش---

قدرش ندانستیم و رفت ، این ماه قران و نماز---
درهای دوزخ بسته بود ، درهای جنت باز باز---

یا رب خدایا درگذر ، از این همه وزر و گناه---
از جرم و از تقصیر ما ، این واپسین ایام ماه---

ما را ز درگاهت نران ، تنهای تنها میشویم---
با کوله باری از گناه ، بدبخت و رسوا می شویم--

ما را ز درگاهت نران ، شاید وداع آخر است---
این شیشه تا سال دگر ، شاید که افتاد و شکست-