ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ

ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ
ﻣﺎﻩ ﭘﺸﺖ ﺍﺑﺮ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ
ﺭﺩﭘﺎﯾﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺻﻨﻮﺑﺮﻫﺎ ﮔﺬﺷﺖ ...
ﭼﺸﻢ ﺁﻫﻮﻫﺎ ﻫﺮﺍﺳﺎﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ
ﺍﯼ ﻧﺴﯿﻢ ﺑﯽﻗﺮﺍﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻋﺎﺷﻘﯽ
ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺯﻟﻔﯽ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ
ﺳﺎﯾﻪ ﺯﻟﻒ ﮐﺴﯽ ﭼﻮﻥ ﺍﺑﺮ ﺑﺮ ﺩﻭﺯﺥ ﮔﺬﺷﺖ
ﺁﺗﺸﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ
ﺑﺎﺩ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﮐﺸﯿﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﮔﻞﻫﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻋﻄﺮ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ
ﭼﻮﻥ ﮔﻠﯽ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ، ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺩﺭﯾﺪﻡ ﺩﺭ ﻏﻤﺖ
ﻏﻨﭽﻪﺍﯼ ﺳﺮ ﺩﺭ ﮔﺮﯾﺒﺎﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ
ﮐﺸﺘﻪﺍﯼ ﺩﺭ ﭘﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺩﯾﺪﯼ ﯾﻘﯿﻦ ﮐﺮﺩﯼ ﻣﻨﻢ
ﺳﺎﯾﻪﺍﯼ ﺑﺮ ﺧﺎﮎ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺷﺪ ، ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮﯾﯽ