.

.
به خودم آمدم انگار تویی در من بود
این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود
.
پیش چشم همه از خویش یَلی ساخته ام
پیش چشمان تو اما سپر انداخته ام
.
ناگهان دشنه به پشت آمد و تا بیخ نشست
ماه من روی گرفت و سر مریخ نشست