تو چه آسوده و بی‌باک خرامی به برم

تو چه آسوده و بی‌باک خرامی به برم
آه، می‌ترسم، آه
آه، می‌ترسم از آن لحظه‌ی پرلذت و شوق
که تو خود را نگری
مانده نومید ز هرگونه دفاع
زیر چنگ خشن وحشی و خون‌خوار منی
پوپکم! آهوکم
چه نشستی غافل؟
کز گزندم نرهی، گرچه پرستار منی...

#مهدی_اخوان_ثالث