میدانم ندارمت...

میدانم ندارمت...
ميان تمام نداشتن ها دوستت دارم ...
شانس ديدنت را هر روز ندارم ...
ولي دوستت دارم...
وقتي دلم هوايت را ميكند حق شنيدن صدايت را ندارم...
ولي دوستت دارم...
وقت هايي كه روحم درد دارد و ميشكند شانه هايت را براي گريستن كم دارم...
ولي دوستت دارم...‌‌‌

وقت دلتنگي هايم , آغوشت را براي آرام شدن ندارم ...‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
ولي دوستت دارم ....‌
آري همه وجودمي ولي هيچ جاي زندگيم ندارمت و ميان تمام نداشتن ها باز هم با تمام وجودم...
دوستت دارم.....‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌