ریشه روانی میل به مواد مخدر

بهرحال ریشۀ روانی میل به انواع این مواد ها همانا میل به تغییر دادن شخصیت خویش است . این تغییر در نخستین مصارف بصورت معجزه آسائی برای فرد دارای اهمیت می شود ولی بزودی اثرش ازدست رفته و هنگامی که فرد کاملاً به آن عادت کرد تازه به همان وضع سابق برمی گردد بعلاوه اینکه مشکلی هم بر مشکلات قبلی اش افزوده شده است .

اینجاست که فرد باور می کند که فریب خورده است و اینک همان آدم قبل از اعتیاد است ولی با یک زنجیر و اسارتی هولناک .

کل معضلۀ اعتیاد در درک این ” زنجیر ” نهفته است . آن یکی در تندروی خویش زنجیر شده است و این یکی در کُند روی خویش و آن سومی در بیزاری کلی خویش از خویشتن است که که مهار گردیده است .

و این سه نوع یاغیگریِ مهارشده است . در واقع هر آدم معتادی بخودش می گوید :

” ای کاش قبل از اینکه معتادشوم به آنچه که بودم راضی می شدم . “

و اینک جبراً راضی شده است یعنی به رضایت مبتلا شده است و به معنای دقیق کلمه ” مریض ” شده است یعنی به رضا کشیده شده است و راه گریزی هم ندارد.

بنابراین می توان گفت که اعتیاد مرضی است که بعنوان عذابی از اعماق وجدان آدمی بر نفس او وارد می شود و اورا به زنجیر کشیده است .

به زبان دیگر اعتیاد به هر شکلی اعم از داروئی یا قاچاقی اش ، حاصل شکوه و شکایت و گریز و کفران آدمی در حق آن چه که هست ، می باشد .

و #اعتیاد زنجیری است که آدمی را در وضعیت موجودش زنجیر و مهار می کند تا آنچه که هست را دریابد .
منبع:
https://khanjany.org/addiction