نمونه ترجمه ماموستا حقیقی از یک غزل معروف حافظ:

نمونه ترجمه ماموستا حقیقی از یک غزل معروف حافظ:


دل ده رده چی له ده ستم، تو خوا بلین به یاران: دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را

حه یفی که ئاشکرا بوو، رازی دلم له شاران: دردا که راز پنهان، خواهد شد آشکارا

دانیشتووانی که شتین، ئه ی بامراده بشنه: کشتی نشستگانیم ای باد شرطه برخیز

تا ئه و چه لیش ببینین، دیداری یاری جاران: باشد که باز بینیم دیدار آشنا را

بروانه ده وری گه ردوون، ده روژه هاتن و چوون: ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون

داچینه تووی چاکه ی، بیکه به راو به یاران: نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

دوی شه و له نیو گول و مول، به چریکه خویندی بولبول: در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل

ئاماده که ن سه بووحی، ئه ی کوری مه ی گوساران: هاتِ الصبوح صبوا یا ایها السکارا

ئاسوده یی دوو دنیا مانایه له و دوو پیته: آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است

شایانی دوست و دوژمن، پیک هاتن و موداران: با دوستان مروت با دشمنان مدارا

ئه و ئاوه تا له سوفی، نیوی خراپی لی نا: آن تلخ وش که صوفی، ام الخبائثش خواند

شیرین و خوشه بومه، وه ک ماچی گول عذاران: اشهی لنا و احلی من قیله العذاران

حـافز مه گه ر به خوی بو خه رقه ی به مه ی له نوِیژ چو: حـافـظ بـه خود نپوشید این خرقه ی می آلود

ئه ی شیخی توبه داده ر، بروانه ئیختیاران: ای شیخ پاک دامان، معذور دار ما را





کوردان مانا